( 10 ) ( سحر و جادو ) قوله : العاشرة : مسئلهء دهم از مجموعهء بيست و هشت مسئلهء نوع چهارم از انواع مكاسب محرّمه ، پيرامون يكى ديگر از اعمال و كارهائى است كه فى نفسها و با قطع نظر از اكتساب به آن ، تحريم شده و فاعل آن معاقب است ، و بخاطر حرمت ذاتيّهء آن و مفسدهء ملزمه داشتن آن ، اكتساب به آن و امرار معاش از آن طريق هم حرام شده ، و آن مسئله سحر و جادو است كه ضمنا از اعمالى است كه مقابلهء با مال مىنمايد يعنى عرفا قابليّت دارد كه مورد معاوضه واقع شود و كسى در برابر اصل اين عمليات يا تعليم و تعلّم آن اجرت و عوض دريافت كند . افسونگرى در شرع مقدّس تحريم شده است ، البته فى الجمله يعنى موارد خاصّى هم از قبيل دفع السحر بالسحر ، ابطال سحر متنبّى از طريق سحر و . . . داريم كه استفاده از جادو تحويز شده ولى با قطع نظر از آن موارد ، حكم اصلى و اوّلى سحر ، تحريم است . و تحريم السحر از جمله مسائلى است كه ميان مسلمين مورد اتّفاق آراء است . و بلكه از اجماع هم بالاتر ، از ضروريّات دين است . و ما اين را از تعابير فقهاء بدست مىآوريم كه فرمودند : « و مستحلّه كافر » يعنى كسى كه سحر را حلال بشمارد محكوم به كفر است ، و آن ضرورى